De laatste keer ...
Op tweede Kerstdag was het zover: de laatste viering in de kerk van Glanerbrug.
Na een zorgvuldig doorlopen procedure over de herbestemming van de kerk en een officieel decreet ter onttrekking aan de eredienst door de aartsbisschop van Utrecht was het aan Patrick Kuipers, pastoor van Glanerbrug én zelf afkomstig uit deze geloofsgemeenschap, voor te gaan in de laatste eucharistieviering. Hij werd daarbij geassisteerd door Jos Verbraeken, pastoor-deken in Waalwijk en ook uit Glanerbrug, en pastoraal werkster José van den Bosch, namens het pastoraal team van Zuidoost Twente.
Tegen half elf stroomde de kerk vol met parochianen en oud-parochianen, vertegenwoordigers van andere kerkelijke gemeenschappen, bestuurders en mensen uit de andere parochies van het samenwerkingsverband Zuidoost Twente. De vicevoorzitter van de parochie Maria Vlucht, Jozef Evering, heette de aanwezigen hartelijk welkom en memoreerde het dubbele gevoel dat op deze morgen heerste. Aansluitend riep pastoor Kuipers alle aanwezigen op om te doen waar deze kerk 122 jaar geleden voor werd gebouwd, namelijk het vieren van de eucharistie. In zijn preek haalde hij herinneringen op aan zijn eigen jeugd in Glanerbrug en de vele activiteiten in de bloeiende parochie die er toen was. Hij noemde de koren, de misdienaars, het jongerenpastoraat en de parochiefeesten. In die jaren en in die gemeenschap heeft hij zijn roeping tot het priesterschap ontdekt. De herinneringen van oudere parochianen zullen wellicht teruggaan naar de legendarische pastoor Egberts uit de jaren zestig die de hervormingen van het Tweede Vaticaans Concilie wel heel serieus nam en alle beelden uit de kerk liet verwijderen. Of de pastoors Harry Hendriksen, Willem Vrehe en Gerard Alink. Hoewel Glanerbrug groeide, is de geloofsgemeenschap kleiner geworden, aldus Kuipers, en moest worden geconstateerd dat het niet langer mogelijk was om het kerkgebouw te kunnen onderhouden. Hij sprak de hoop uit dat het vuurtje van het geloof brandend zou blijven en dat het christelijk geloof, weliswaar in een andere vorm beleefd en gevierd, niet zou verdwijnen uit Glanerbrug.
Aan het einde van de viering werden de parochieboeken, de HH. Oliën, de paaskaars, het evangelieboek en de ciborie met de H. Communie uit de kerk overgebracht naar het parochiehuis waar de geloofsgemeenschap samen zal blijven komen. Dat was voor velen een emotioneel moment, een echt afscheid.
Nadat de kaarsen waren gedoofd en het altaar van versiering en kleden was ontdaan, trokken alle aanwezigen naar buiten terwijl ze zongen: Ga mee met ons, trek lichtend voor ons uit.
Eenmaal op het kerkplein aangekomen sloten Verbraeken en Kuipers gezamenlijk de deuren van de kerk, waarbij heel duidelijk werd dat dit het einde was van een tijdperk. Het herenkoor sloot af met een stemmig Ave Maria, waarna velen naar het parochiehuis gingen om daar nog even na te praten.
Uit de parochiekrant van januari 2026:
Terugzien en vooruitkijken
Op 26 december 2025 vierden we voor de laatste keer de eucharistie in onze dierbare parochiekerk. Er was een grote groep acolieten, het herenkoor liet zich van zijn beste kant horen en de kerk zat ouderwets vol. Zo zou je dat vaker willen zien. Maar zoals meestal zat het venijn in de staart.
Na een mooie en sfeervolle viering werden de parochieboeken, de HH. Oliën, de paaskaars, het evangelieboek en de ciborie met de H. Communie uit de kerk overgebracht naar het parochiehuis waar we als geloofsgemeenschap samen blijven komen. Dat was voor velen een emotioneel moment, een echt afscheid. Nadat de kaarsen waren gedoofd en het altaar van versiering en kleden was ontdaan, trokken alle aanwezigen naar buiten terwijl ze zongen: ‘Ga mee met ons, trek lichtend voor ons uit’. Eenmaal op het kerkplein aangekomen heb ik de deuren van de kerk gesloten, waarbij heel duidelijk werd dat dit het einde was van een tijdperk.
De sluiting van onze parochiekerk heeft natuurlijk ook gevolgen voor de voortgang van het kerkelijk en liturgisch leven in onze geloofsgemeenschap. De reguliere vieringen op de 2e zondag en de 4e vrijdag van de maand zullen in het parochiehuis plaatsvinden. Doopvieringen zullen in de regel plaatsvinden in de H. Maria Geboortekerk in Losser, zoals dat ook al enkele jaren gebruikelijk is voor de viering van de eerste heilige communie en het heilig vormsel. Kerkelijke uitvaarten van parochianen uit Glanerbrug kunnen plaatsvinden in een van de andere kerken van de parochie Maria Vlucht. Het parochiehuis is hiervoor niet geschikt en de nodige menskracht om dit te organiseren ontbreekt.
We hebben afscheid moeten nemen van een gebouw waar velen van ons dierbare herinneringen aan koesteren. We hebben er lief en leed met elkaar gedeeld en we hebben er ons geloof beleden en gevierd. De kerk verdwijnt ... maar ons geloof hopelijk niet.
De onvolprezen columnist Japie laat in zijn bijdrage voor de laatste Parochiekrant van 2025 de oudste pastoor van Glanerbrug zeggen:
Die nieuwe deed het prima, maar ik hoop wel dat ze hier het vuur van het geloof brandend houden.
Bij die wens sluit deze nieuwe zich graag aan. Laat de sluiting van onze kerk niet het einde van ons geloof betekenen ... maar het begin van een nieuwe periode ... waarin we andere wegen vinden om samen kerk te zijn. Laten we met elkaar het vuur brandend houden. Het vuur waarmee onze voorouders 122 jaar geleden deze kerk met dubbeltjes en kwartjes bij elkaar hebben gespaard ... het vuur waarmee we al die jaren door samen kerk zijn geweest ... het vuur waarmee we getuigenis afleggen van ons geloof ... het vuur waarmee we nieuwe mensen weten te inspireren en op het spoor zetten van Jezus Christus. Hij is immers het fundament van ons geloof ... laten we op Hem blijven bouwen ... voor nu en voor de toekomst die voor ons ligt.
Patrick Kuipers, pastoor