De laatste keer ...
Op tweede Kerstdag was het zover: de laatste viering in de kerk van Glanerbrug.
Na een zorgvuldig doorlopen procedure over de herbestemming van de kerk en een officieel decreet ter onttrekking aan de eredienst door de aartsbisschop van Utrecht was het aan Patrick Kuipers, pastoor van Glanerbrug én zelf afkomstig uit deze geloofsgemeenschap, voor te gaan in de laatste eucharistieviering. Hij werd daarbij geassisteerd door Jos Verbraeken, pastoor-deken in Waalwijk en ook uit Glanerbrug, en pastoraal werkster José van den Bosch, namens het pastoraal team van Zuidoost Twente.
Tegen half elf stroomde de kerk vol met parochianen en oud-parochianen, vertegenwoordigers van andere kerkelijke gemeenschappen, bestuurders en mensen uit de andere parochies van het samenwerkingsverband Zuidoost Twente. De vicevoorzitter van de parochie Maria Vlucht, Jozef Evering, heette de aanwezigen hartelijk welkom en memoreerde het dubbele gevoel dat op deze morgen heerste. Aansluitend riep pastoor Kuipers alle aanwezigen op om te doen waar deze kerk 122 jaar geleden voor werd gebouwd, namelijk het vieren van de eucharistie. In zijn preek haalde hij herinneringen op aan zijn eigen jeugd in Glanerbrug en de vele activiteiten in de bloeiende parochie die er toen was. Hij noemde de koren, de misdienaars, het jongerenpastoraat en de parochiefeesten. In die jaren en in die gemeenschap heeft hij zijn roeping tot het priesterschap ontdekt. De herinneringen van oudere parochianen zullen wellicht teruggaan naar de legendarische pastoor Egberts uit de jaren zestig die de hervormingen van het Tweede Vaticaans Concilie wel heel serieus nam en alle beelden uit de kerk liet verwijderen. Of de pastoors Harry Hendriksen, Willem Vrehe en Gerard Alink. Hoewel Glanerbrug groeide, is de geloofsgemeenschap kleiner geworden, aldus Kuipers, en moest worden geconstateerd dat het niet langer mogelijk was om het kerkgebouw te kunnen onderhouden. Hij sprak de hoop uit dat het vuurtje van het geloof brandend zou blijven en dat het christelijk geloof, weliswaar in een andere vorm beleefd en gevierd, niet zou verdwijnen uit Glanerbrug.
Aan het einde van de viering werden de parochieboeken, de HH. Oliën, de paaskaars, het evangelieboek en de ciborie met de H. Communie uit de kerk overgebracht naar het parochiehuis waar de geloofsgemeenschap samen zal blijven komen. Dat was voor velen een emotioneel moment, een echt afscheid.
Nadat de kaarsen waren gedoofd en het altaar van versiering en kleden was ontdaan, trokken alle aanwezigen naar buiten terwijl ze zongen: Ga mee met ons, trek lichtend voor ons uit.
Eenmaal op het kerkplein aangekomen sloten Verbraeken en Kuipers gezamenlijk de deuren van de kerk, waarbij heel duidelijk werd dat dit het einde was van een tijdperk. Het herenkoor sloot af met een stemmig Ave Maria, waarna velen naar het parochiehuis gingen om daar nog even na te praten.
