Veertigdagen krijgen wij de tijd om op te gaan naar Pasen. De tijd van bezinning begint met Aswoensdag. Wij beginnen met ons te laten tekenen met het teken van het kruis. Met de gewijde as van de palmtakken van vorig jaar wordt dit teken gezet. Als een teken dat ons aardse bestaan eindig is. Het roept ons ook op tot een omkeer, tot geloof in het Evangelie. Dat wordt ons gegund zo wordt gebeden in de prefatie van de Veertigdagentijd.
Het feest der Zotten, Carnaval is gevierd. Even de beslommering van het dagelijks leven loslaten. Loslaten van een wereld die zot lijkt door oorlog en geweld.
Ongerechtigheid tegen het leven. De rode draad in lezingen roepen ons op daarin een omkeer de maken.
Jezus maakte keuzes in zijn leven. Dat laat hij ons zien. Ook wij mogen kiezen. Nemen wij veertig dagen de tijd om met Hem mee te gaan. Hij werd beproefd. Ook wij kennen beproevingen. Hij ging de berg op en er was veel licht in Hem. Hij straalde dat uit. Maar Hij bleef daarin niet in steken. Hij daalde weer af naar de realiteit. Hij die de bron van levend water is. Bron van eeuwig leven. Hij die blindheid wil genezen, Hij liet de blinde zien. Hij die vroeg: “geloof ge in de Mensenzoon. Hij die het leven terug gaf aan wat dood was. Een oproep klonk daarin “Kom naar buiten en leef.
Laten wij de tijd nemen, even buiten ons eigen ik treden en het leven delen in deze Veertigdagentijd in de keuzes die wij maken. Dat is ons gegund. Ik citeer uit de prefatie I van de Veertigdagentijd:
Want Gij gunt uw gelovigen de vreugde
Jaarlijks met een zuiver hart naar het paasfeest toe te gaan:
dit is een tijd van meer toeleg op het bidden,
van grotere aandacht voor de liefde tot de naasten,
een tijd van grotere trouw
aan de sacramenten waarin wij zijn herboren.
Zo groeien wij tot de volheid der genade
die Gij uw kinderen hebt toegezegd.
Ik wens ons allen dat groeien, die genade in liefde toe. Dat wij in het teken van het kruis ontvangen op Aswoensdag de weg van Jezus gaan op weg naar Pasen. Veel inspiratie hierin.
Willy Rekveld, parochievicaris