‘We vieren Lentefeest’. Geen Pasen meer? Nee, lentefeest. Dat is waar de samenleving naar neigt. Het komt je tegemoet in reclames van bedrijven, die winst moeten maken. Dan bepalen geldstromen de weg die men gaat, en wij stemmen met onze voeten of onze portemonnees. En natuurlijk, het is heerlijk dat de lente er weer aan komt. Afgelopen week op mijn vrije dag dacht ik: ‘Deze dag ga ik ook echt eens een keer vrij houden’. Het was heerlijk weer. Ik ben de hele dag de tuin in gedoken, met het laatste snoeiwerk bezig geweest en heb alles op orde gemaakt. Ik zie het aan alle knoppen van bomen en struiken. Ze staan op springen of komen al uit.
Toch heeft een christen nog wat meer te vieren, dan alleen de komst van de lente. Want de lente roept iets bij ons op, dat dieper gaat dan het leven zelf. We raken aan het geheim, dat als we op een dood spoor zitten in ons leven, er een kracht voelbaar kan worden, die ons er bovenop helpt. Christenen zijn zich bewust, dat het met de dood niet ophoudt. Ergens, op één of andere manier, is er een goede God, die ons opvangt. En dat vieren we met Pasen.
Natuurlijk, het graf van Jezus was leeg. In de Bijbel kun je lezen, hoe zelfs de eigen volgelingen van Jezus zich afvroegen, waar men het lichaam van Jezus had neergelegd. De gedachte ging, dat het gestolen was. We weten gewoonweg niet wat er gebeurd is. Dat is een historisch feit. Maar de betekenis en symboliek van het lege graf stijgen boven die geschiedenis uit. Telkens weer merken mensen, dat God hen zelfs in zeer moeilijke omstandigheden niet in de steek laat en dat ze er doorheen komen.
Zo herinner ik mij, dat wij ooit Pasen vierden in Zuytvenne, een zorgcentrum in Zutphen. Mijn collega Riekje Rijk ging voor. Onder de aanwezigen waren veel bewoners, een flink aantal dementerend, met hun familie. Er waren een man en een vrouw op leeftijd. Zij was zwaar dement. Zij sprak niet meer. De communicatie was heel moeilijk. We sloten de viering af met het ‘U zij de Glorie’. En wat gebeurde er? Zij zong uit volle borst mee! Vanuit het niets! Dat was voor haar man en iedereen, die erbij was een emotioneel moment. Dat was Pasen, opstanding!
Ik wens U een goede Paasdagen toe én vrede en alle goeds!
Frank de Heus, pastoraal werker
