Ondersteun ons met een gift

“Neemt mijn juk op u en leert van Mij… want mijn juk is zacht en mijn last is licht.” (Mat. 11, 25-30).

Een juk was in de tijd van Jezus een houten balk die op de schouders van twee ossen werd gelegd om samen de ploeg door de akker te trekken. Het stond voor draaglast, maar ook voor richting en verbondenheid. In het jodendom sprak en spreekt men over het “juk van de Torah”: het leven onder de wet, dat bedoeld is als weg van trouw aan God.

Jezus gebruikt dat beeld, maar geeft het een nieuwe lading. Zijn juk is niet zwaar, geen verzameling van eisen die ons neerdrukken. Hij legt geen last op die ons uitput of klein maakt. Hij vraagt geen offers die ons breken, maar nodigt uit tot barmhartigheid. Niet alleen voor de ander. Ook voor jezelf.

Wie in de voetsporen van Jezus gaat, wordt uitgenodigd niet te hard naar zichzelf te kijken. Niet vanuit oordeel, maar met mildheid en compassie. Rust ontstaat wanneer je stil wordt van binnen en van buiten, en met zachte ogen aanziet wat er in je leeft. Ook als je afdaalt in de diepten van je ziel, waar het ongemakkelijk kan worden.

Zo drukt Jezus niet omlaag, maar richt Hij op. Hij wil mensen, jou en mij, bevrijden van zwaarte en schuldgevoel en opent een weg  om te gaan van innerlijke vrijheid en lichtheid. Wie zo leeft, ontdekt dat rust niet voortkomt uit perfectie, maar uit barmhartige aanwezigheid… bij jezelf, bij God en bij de ander.

Frank de Heus, pastoraal werker