Frank de Heus
28 januari 2026
Soms is het leuk om – als je in de Bijbel geïnteresseerd bent – verschillende vertalingen naast elkaar te leggen. Die vertalingen kunnen allemaal net even anders zijn. Daar waar ze uit elkaar gaan, is er altijd iets aan de hand. Daar wordt het spannend.
Zo kreeg ik afgelopen week de Zaligsprekingen die komende zondag op het programma staan (Mattheüs 5, 1-12a) voorgelegd in de vertaling van de ‘Bijbel in gewone taal’. Ik las daar: ‘Het echte geluk is voor mensen die weten dat ze God nodig hebben. Want voor hen is Gods nieuwe wereld.’ Dat was wel even anders dan wat ik gewend ben. Maar ook wel weer mooi.
In onze tijd is het heel goed mogelijk om zonder God te leven. Je word daar niet meer of minder gelukkig van. Prof. dr. Jan Loffeld haalde onlangs bij een presentatie voor pastores in Overijssel een veelzeggende uitspraak aan, die velen in onze tijd en ons werelddeel zouden kunnen uitspreken: ‘Het leven heeft geen zin, maar ik wil er zin aan geven’.
In het katholieke geloof gaan we er vanuit, dat het leven wél zin heeft. Van zichzelf al. Wij zijn door God in het leven geroepen, omdat hij van ons houdt. Vanuit die liefde mogen we leven. Mensen die dat geloven en zo weten, zijn Gods nieuwe wereld al binnengegaan. Die zien alles anders. Dat maakt je nog niet gelukkiger of juist ongelukkiger.
Het is fijn om te weten, dat er Iemand om je geeft. Juist in moeilijke tijden. Dan word je gedragen door je geloof. Door God. Maar er zit ook een opdracht bij in. Want wie kijkt met de ogen van God, ziet ook onrechtvaardigheid, oneerlijkheid, laksheid, gemeenheid, verdriet, gebrek en noem maar op. Dat is niet leuk om te zien. Maar je kunt dat ook niet vrijblijvend constateren. Als je gelooft, moet je er wat mee. Binnen de grenzen van je kunnen. En ja, dat geeft weer zin aan je leven… En daar kun je gelukkig van worden.
Frank de Heus, pastoraal werker
