Al nadenkend over het evangelie van komende zondag waarin Jezus de gelijkenis van de talenten vertelt (Mattheüs 25,14-30), lees ik in de krant het verhaal van een vrouw die voor de oorlog in Syrië gevlucht is naar Nederland. Haar promotieonderzoek had ze moeten afbreken en, wonend in een AZC en de taal niet machtig, leek het er niet op dat ze het ooit zou kunnen afronden. Het leek erop dat ze haar talent voorgoed in de grond zou moeten verbergen.
Toch heeft ze hier, vele jaren later, haar onderzoek kunnen afronden en met de resultaten daarvan dient ze nu vele mensen. Zelf zegt ze dat dit haar niet gelukt zou zijn zonder mensen die in haar geloofden en haar kansen gaven: mensen die haar niet zagen als vluchteling, maar als een mens met talent.
Want ieder mens heeft talenten, omdat God aan ieder van ons iets van zijn eigen vermogen geeft. Vijf, twee of één talent, voor God maakt het niet uit. Zoveel meer God is, zoveel is het weinige Hem waard. Hij vertrouwt het ons toe om er zorg voor te dragen, om er anderen mee van dienst te kunnen zijn.
En misschien, zo leert deze gevluchte ‘mens met talent’ mij, kunnen we elkaar daarbij helpen en bemoedigen.
José van den Bosch-van Os, pastoraal werker