Komende zondag vieren we Allerheiligen. In de kerk lezen we de Zaligsprekingen. Inspirerende woorden, die Jezus uitsprak op een berghelling aan de oevers van het meer van Galilea.
Een mooie zin uit die Bergrede (Mat. 5, 1-12a) vind ik: ‘Zalig de zuiveren van hart, want zij zullen God zien.’ Die zin doet me denken aan het verhaal van Henri Nouwen. Niet zozeer aan hemzelf eigenlijk, maar aan de mensen met wie hij op een gegeven moment ging samenwonen.
Henri was een begaafd mens. Hij was priester, theoloog, schrijver én hoogleraar. Hij doceerde aan verschillende beroemde universiteiten in de Verenigde Staten. Maar hij voelde zich steeds minder thuis in die academische wereld. Hij koos ervoor om zich aan te sluiten bij de zogenaamde l’Arche Daybreak-gemeenschap in Canada. Een gemeenschap waarin mensen mét en zonder verstandelijke beperking samenleven.
Daar ontstond een bijzondere vriendschap tussen Henri en Adam. Die vriendschap was een belangrijke inspiratiebron voor het latere werk van Henri Nouwen. Henri leerde van Adam en de andere bewoners (met een verstandelijke beperking), dat hij niet alleen geroepen was om voor anderen te zorgen, maar ook om zelf liefde te ontvangen. Hij leerde, dat elke mens waardevol is; dat kwetsbaarheid mensen dichter bij God kan brengen; en dat dat alles hem veel meer waard was dan welke intellectuele rijkdom dan ook.
Die mensen daar zijn misschien wel de mensen waar Jezus over spreekt, de ‘zuiveren van hart’. Mensen zonder dubbele agenda, die gewoon zijn zoals ze zijn. En ook nog eens vol liefde. Al die mensen vieren wij met Allerheiligen. Met dank aan God, dat zij er zijn.
Pastor Frank de Heus, pastoraal werker