"Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik met het geloof moet." Dat hoor ik nogal eens als ik met mensen spreek. Soms komt zo’n opmerking onverwacht, maar vaak blijkt er een heel verhaal achter te zitten.
In het evangelie van komende zondag vertelt Jezus over een vader die zijn twee zonen vraagt om in de wijngaard te gaan werken. De eerste zegt: “Nee, ik wil niet.” Maar later bedenkt hij zich en gaat toch. De tweede zegt “ja”, maar doet uiteindelijk niets.
Dat is heel herkenbaar. We zeggen soms gemakkelijk ja, maar komen onze woorden niet na. En soms zeggen we eerst nee, om later toch een andere weg te kiezen. Dat zie ik ook om mij heen. Mensen die jarenlang niet in de kerk kwamen, stappen soms ineens weer binnen. Door een overlijden, een geboorte, een moeilijke periode of zomaar door een verlangen dat opnieuw naar boven komt. Een kaarsje opsteken, een gesprek voeren, weer eens naar de viering gaan: het kan het begin zijn van iets nieuws.
Daarom vind ik dit verhaal hoopvol. Jezus laat zien dat een “nee” niet het laatste woord hoeft te zijn. God geeft ons steeds opnieuw de mogelijkheid om terug te keren en een nieuwe stap te zetten. Misschien is dat ook een mooie gedachte voor deze week. Het gaat in het geloof niet alleen om wat we zeggen, maar vooral om wat we doen. En soms begint een nieuwe weg eenvoudigweg met de moed om terug te komen op je woord.
Patrick Kuipers, pastoor